I po świętach

Zachodzące słońce odbijało swoje promienie na płaskiej tafli jeziora. Śpiewające ptaki dodawały tylko uroku do ciepłego wieczoru. Na około widać było spacerujące rodziny, które nie śpiesząc się, delektowały ostatnim dniem świąt wielkanocnych. Pojawiło się także paru biegaczy, zapewne stosując się do żartobliwego motta „najpierw masa, potem rzeźba”. W końcu nie ma lepszej okazji to jej wyrabiania niż po siedzeniu przy syto zastawionym stole. Na polanie biegały dzieci, które korzystając beztrosko z wolnych dni od nauki puszczały latawce. Rodzice, pochłonięci rozmową i tak nie spuszczali oczu ze swoich pociech. Nad samą wodą młodzi zostawili swoje rowery i przytuleni patrzyli na parę staruszków. Ta para, która zaledwie kilka dni temu, po pięćdziesięciu latach odnowiła przysięgę małżeńską, trzymała się za ręce i co rusz, zakochanym wzrokiem zerkała na siebie. Nagle rozległo się szczekanie psa. Zauważyć można było nastolatkę, biegnącą za piłką turlającą się w stronę jeziora. Szczeniak, wesoło merdając ogonem patrzył jak pani, potknąwszy się o wystający korzeń wykonała piękny piruet w powietrzu i wleciała do wody. Święta, święta i po świętach………….